Makaronowe dzieła tworzone pod stołem

Właściwie to można się było zmylić pogodą i na pasterkę wybrać się z koszyczkiem pisanek. U Was też tak ciepło?
Maria podczas długich biesiad szukała dla siebie twórczego zajęcia. Tu widać jak układa z makaronu domek.

Jan przeczytał jeden komiks o TinTinie i chce więcej. Poza tym zachorowaliśmy na Rummikub (prezent pod choinką), w ciągu ostatnich kilku dni odbyliśmy kilkadziesiąt rodzinnych rozgrywek i ciągle nam mało! Polecamy!

Dwa metry kwadratowe podłogi tygodniowo

Tyle Maria zamalowuje w przedszkolu. Rysunki są bajecznie kolorowe. Brakuje mi tylko jej własnych autorskich dzieł. Póki co ma fazę na kolorowanie - ,,bo ja pięknie kojojuje mamo'' Wycinanie to też jedno z Jej ulubionych zajęć, zwłaszcza odkąd Mikołaj przyniósł ,,zawodowe'' nożyczki dla przedszkolaczka w kolorze pink. Spróbujcie tylko zostawić kolorowe pismo w zasięgu jej nożyczek, zaraz rozłoży je na części pierwsze. Na jedną kupkę ludzkie postacie, na drugą zwierzęta, na trzecią wszystko pozostałe porządek musi być! Jej zacięcie do porządkowania, które objawiło sie niedawno przypomina mi dzieła tego Pana. Gdyby tak jeszcze nowe zamiłowanie Marysi odbiło się globalnie na porządku w mieszkaniu...

A Jaś szykuje się do pierwszego wyjazdu bez rodziców na ,,białą szkołę''. Ciężki tydzień przed nami.

Lampiony w sam raz na Adwent

Oto jak w prosty sposób zrobić wspaniały lampion. Potrzebne będą:

- kolorowe kartki xero

- pisaki

- olej np. rzepakowy

- pędzlek

- zszywacz

Najpierw dzieci malują piękny obrazek pisakami na calej powierzchni kartki (uwaga ustawiamy kartkę poziomo). Nastepnie samrujemy olejem do wyboru: tło lub sam rysunek. Należy uważać, żeby oleju na pędzelku nie było za dużo i nie rozlewał się na cały rysunek, część ma pozostać sucha. Kartkę zszywamy, tak by powstał walec. Do środka wsadzamy świeczkę. Nie zostawiamy lampionów bez nadzoru!

Prace wykończeniowe

Lampiony, które powstały na ostatnich zajęciach w Klubie Mam na Bemowie

Ceramicy w rodzinie

Leży przed tobą bezkształtna bryła gliny. Glina jest miękka i wilgotna, łatwo daje się kształtować.  Można w nią wgnieść stres, złość, frustrację, przyjmie wszystko, wchłonie jak gąbka. Dłonie robią coraz łagodniejsze ruchy, gładzisz glinę, staje się gładka pod twoimi palcami. Toczysz kule, wałkujesz placki, formujesz wałki. Możliwości są nieograniczone, można sięgnąć do własnej wyobraźni, lub użyć formy. Potem ćwiczymy cierpliwość czekając aż glina wyschnie i stwardnieje, a potem czekamy aż zostanie wypalona. Teraz ozdabiamy. Musimy domyslać się jaki kolor będzie miał gotowy wyrób, czekamy niecierpliwie na ostatnie wypiekanie. I oto niespodzianka. Teraz pozostaje tylko podziwianie niepowtarzalnych dzieł własnych rąk.

Na zdjęciu: maselniczka mojego autorstwa, oraz Jasiowe dzieła z zajęć z ceramiki w szkole.

Polecam każdemu spróbowanie lepienia, dla mnie to fantastyczna sprawa, zresztą Jasio to też fan gliny:-)

Zabawa bez pudła

Zawsze gdy mam dostać jakąś dużą przesyłkę zastanawiam się w jakie pudło będzie zapakowana i czy pudło to nada się potem do zabawy. Dzieci uwielbiaja pudła. Uważam, że patyk niezasłużenie jest na pierwszym miejscu wśród zabawek wszechczasów. Na pierwszym miejscu zdecydowanie powinno być pudło! Na ostatnim pudle odrysowałam dzieci, a potem one dokończyły dzieła. Kilka tygodni temu na swoich warsztatach plastycznych w Klubie Mam na Bemowie dzieciaki malowały kartonowe miasto! To była dopiero zabawa! A jeśli sami chcielibyście dostac jakieś pudła polecam akcję Dzień Darmowej Dostawy. Jako osoba oszczędna i aspirująca do dobrze zorganizowanej, mam zamiar skorzystać z tej akcji i przygotować się zawczasu do świąt:-)

Jan jeszcze jako jedynak i jego autoportret

                       Współpraca przy budowie pudłowego auta-lakiernik wybiera z palety kolor karoserii

                                        

kartonowe miasto w Klubie Mam na Bemowie

                                                                        ostatnie pudło